Waterlelies                                                                                                                       Waterlelies zijn in verschillende kleuren en soorten verkrijgbaar. De meeste soorten zijn winterhard en bevriezen niet als ze diep genoeg geplaatst zijn. Onder goede omstandigheden ontwikkelen waterlelies prachtige drijfbladeren en schitterende bloemen. Deze drijfbladeren zorgen voor een grote hoeveelheid schaduw, waardoor algengroei tegengegaan wordt. Bovendien bieden de bladeren voor een heleboel kleine dieren in de vijver beschutting. Waterlelies nemen via hun drijfbladeren zuurstof uit de lucht op. Daarom mogen hun bladeren niet nat worden. Waterlelies zijn dus niet geschikt om in de buurt van fonteinen of watervallen geplaatst te worden. Ook in vijvers waarin water snel wordt rondgepompt, zijn waterlelies niet op hun plaats.        

Waterplanten.  EN       Moerasplanten  .                                                                                 Het verschil tussen echte waterplanten en moerasplanten. Echte waterplanten zijn niet in staat om een stengel op te bouwen die zo stevig is dat die stengel zonder behulp van de opwaartse druk van het water, boven het water uit kan groeien. Het enige wat boven water komt is een mogelijk een drijfblad of een bloem . Waterplanten die langer worden dan een vijver hoog is groeien onderlangs het wateroppervlakte door. Moerasplanten die in het algemeen een stuk stevigere celwandstructuur bezitten, doorbreken wanneer ze het oppervlakte bereiken doorgroeien met een stevige stengel. Verschillende soorten moerasplanten hebben boven water een stengel en bladvormen die kunnen afwijken van de onder water vorm. Een groot aantal van de echte waterplanten kunnen zeer snel groeien en met hun snelle stofwisseling de kwaliteit van het water extra goed op peil houden, geven het belang aan van het aanplanten van echte waterplanten, vooral in een nieuw aan te leggen vijver. Moerasplanten hebben in vergelijk met de waterplanten vooral een decoratieve functie, al spelen ook zij natuurlijk hun rol in het grote geheel mee. Het zuiver houden van het water kan ook beïnvloed worden door bepaalde plantensoorten te kiezen waarvan bekend is dat ze extra veel nitraten of bijvoorbeeld fosfaten opnemen. De moerasplanten vormen bij lange na niet zo'n homogene plantengroep als de waterlelies. Er zijn verschillende moerasplanten: soorten die 30 tot 40 cm in het water kunnen staan, zoals bijvoorbeeld snoekkruid, soorten die in drassige grond moeten staan, bijvoorbeeld gele dotters, en soorten die zowel droog als nat kunnen groeien, bijvoorbeeld penningkruid. Ook de eisen die ze aan het vijverwater en de bodem stellen, verschillen sterk. Over het algemeen moet de bodem zo poreus mogelijk zijn. Op deze manier kunnen de planten de voedingsstoffen gemakkelijk opnemen. Onderwaterplanten. Dit is een hele belangrijke groep waterplanten, vanwege hun functie in de vijver. Ze zijn natuurlijk belangrijk voor een goed biologisch evenwicht in de vijver, net als de zuurstofplanten. Ook deze planten halen grote hoeveelheden voedingstoffen uit het water, en zorgen daarmee voor voedselarm water waarin algen nog maar weinig kans van leven hebben. Het resultaat is een heldere vijver. Een tweede functie van deze planten is hun productie van zuurstof. Onderwaterplanten met deze capaciteiten delen we in onder de zuurstofplanten. Hoe meer onderwaterplanten in de vijver hoe beter

Drijfplanten.

Drijvende planten zijn ideaal alle soorten vijvers, maar vooral voor nieuwe vijvers. Omdat ze het voor hun groei benodigde koolzuur (CO2) niet uit het water, maar via het oppervlakteblad rechtstreeks uit de atmosfeer halen. Waar zuurstofplanten het door koolzuurgebrek laten afweten, zult u met drijfplanten geen problemen krijgen. Een extra voordeel is, dat de in het water hangende worteltjes zoveel voedingsstoffen aan het water onttrekken, dat algen geen kans meer krijgen zich te ontwikkelen. De groep drijfplanten is niet zo groot, zeker niet als we de inheemse winterharde soorten rekenen. Maar ook al zijn ze in soorten gering, ze vormen een zeer nuttige en in sommige gevallen essentiële groep waterplanten. Voor het verkrijgen van een natuurlijk evenwicht en helder water zijn ze vaak onmisbaar. Hun waarde wordt vooral bepaald door de enorme groeicapaciteit, ook onder omstandigheden waarin de zogenaamde zuurstofplanten het laten afweten. Het drijfvermogen hebben de plantjes te danken aan de met luchtgevulde bladeren, terwijl de in het water hangende worteltjes de voedingsstoffen opnemen. In tegenstelling tot de groep onder watergroeiende planten, zijn de drijfplanten voor hun groei niet aangewezen op het aanwezige CO2. Zij benutten het in atmosfeer aanwezige CO2 direct. Drijfplanten zijn dan ook bij uitstek geschikt om in nieuwe vijvers te worden aangebracht. Bruikbare soorten zijn kikkerbeet, eendekroos, puntkroos. Niet winterharde soorten, maar in de maanden mei t/m september goed te gebruiken, zijn het mosselplantje en het vlotvarentje en waterhyacint. Wanneer na verloop van tijd het wateroppervlak dreigt dicht te groeien, kunt u stap voor stap een deel van de drijfplanten vervangen door zuurstofplanten.                                                                                                            

Zuurstofplanten houden het water helder. Onderwaterplanten, bepalen voor een groot stuk het zuurstofgehalte van vijverwater. Enerzijds is er de fotosynthese waarbij dankzij zonnestralen kooldioxide wordt omgezet in organisch materiaal waarbij zuurstof vrij komt. Anderzijds ademen planten zuurstof in en kooldioxide uit. Zuurstofgevende waterplanten zoals waterpest, hoornblad, fonteinkruid en vederkruid, groeien geheel ondergedoken in het water. Door hun enorme groeikracht vervullen ze een belangrijke rol bij het helder houden van het vijverwater. De biologische betekenis is zelfs zo groot, dat u zonder deze planten grote problemen zou krijgen. Bovendien nemen ze zoveel voedingsstoffen uit het water op, dat er op den duur of bijna geen algengroei kan ontstaan. Zuurstofplanten zijn geheel of nagenoeg geheel aangewezen op het water. Onder invloed van zonlicht en met behulp van CO2 worden voedingsstoffen door het blad opgenomen en omgezet in biomassa. Bij dit zogenaamde assimilatieproces komt zuurstof vrij. Ze vormen dan ook een belangrijke pijler voor het natuurlijke evenwicht en zijn uiterst nuttig voor het helder en gezond houden van het vijverwater.De optimale groei wordt bepaald door de aanwezigheid van licht, temperatuur (12-25 C°), voedingsstoffen, waterkwaliteit en CO2. De oorzaak van groeistagnatie kan doorgaans worden gezocht in de waterkwaliteit en het aanbod CO2. Vooral het CO2 is een groeibeperkende factor van belang. Onder gunstige omstandigheden kunnen deze planten enorm in omvang toenemen. Minimaal is 5mg\l CO2 nodig. Water neemt uit de atmosfeer geen CO2 op. De benodigde hoeveelheid moet dus in het watermilieu worden gevormd. De micro-organismen spelen hierbij een belangrijke rol. Nieuwe vijvers bevatten in het begin nog weinig micro-organismen en hebben dus een gering CO2 aanbod. De enen persoon zegt dat jij bij een nieuwe vijver binnen de 24 uur voldoende zuurstof planten hebben aangebracht in de vijver, de andere zegt dan weer dat het verstandig is de vijver 4 tot 6 weken te laten 'rijpen' alvorens zuurstof planten toe te voegen. Mijn jaren ervaring vertelen mij dat het beste is bij een nieuwe vijver binnen de 24 uur voldoende zuurstof planten aan te brengen. Ik werk zo al meer dan 10 jaar. Een vijver met algenproblemen is weer een ander probleem. Is het niet verstandig om zuurstofplanten aan te brengen, ja of nee? Alg groei van enige omvang neemt zo veel CO2 op uit het water, dat er werkelijk niets overblijft voor de zuurstofplanten. Dus de vijver behandelen met een anti alg middel, en daarna pas zuurstofplanten toe voegen. Met deze manier van werken heb ik het beste resultaat al meerdere mallen behaalt. Zuurstof planten stellen weinig eisen aan de voedingsbodem. Om verslijmen en zwarte bladeren te voorkomen kunnen deze planten het beste in fijnesubstraat worden gepoot, dat verstikking van de wortels voorkomt. Geef zuurstofplanten de kans om te groeien. Optimale groeiomstandigheden voor zuurstofplanten zijn als volgt: De gezamenlijke hardheid moet liggen tussen GH 8 en GH 12. De carbonaathardheid moet liggen tussen KH 6 en KH 12. Er moeten voldoende voedingsstoffen (nitraten en fosfaten) aanwezig zijn. Het water moet voldoende sporenelementen (vooral ijzer) en koolzuur (CO2) bevatten.

Bedankt Sjeeske  voor de inforrmatie.