| Marietta wist zich door een lichtende engel omhooggeleid. Deze gaf haar allerlei inlichtingen. Ze zag, hoe een andere engel een kind droeg naar de verblijfplaats van de allerjongste kinderen in het paradijs van de vrede. Daarna arriveerde ze op een vlakte waar vruchtbomen en bloemen stonden en vogels zongen. Ze vernam dat daar de pas-aangekomene hun eerste lessen over het leven in de eeuwigheid kregen en er hun familieleden ontmoetten. Daarna leidde de engel haar verder omhoog, naar de stad van de vrede. Ze zag een poort van jaspis, met diamanten bezet. Bekenden van vroeger begroetten haar. Later zal ze zich herinneren, dat de gesprekken niet in menselijke taal maar door overbrengen van gedachten plaatsvonden. Ze merkte, dat in de hemel niets verborgen en alles harmonisch is. Er bestaat geen ouderdom. Ze zag een schare martelaars, ter hoogte van hun borst was een kruis op hun witte kleding. Op een pyramide zag ze de namen van de martelaars gegraveerd. Ook kwam ze in een speciaal kinderparadijs, een eigen stad midden in een vlakte vol bomen, met straten, beeldhouwwerken en fonteinen, met bomen en kleurige vogels. Lanen voerden naar een gemeenschappelijk centrum: een koepel boven een cirkelvormige ruimte. De kinderen ontvingen daar onderricht, totdat ze doorgaan naar het jeugdparadijs, zo werd haar uitgelegd. Ze zag, hoe de kinderen één waren, zonder egoïsme en naijver, vol heilige liefde. Langs een weg van regenbogen mocht Marietta tot boven de lichtstad klimmen. Ze zag, hoe de stad door de rivier in twaalf distrikten verdeeld werd en hoe elk distrikt door lanen weer in twaalf wijken werd onderverdeeld, zodat er in totaal 144 wijken waren. Ook Rebecca wist zich in het paradijs. Ze zag er gras, bloemen, bomen met bloesems en vruchten. In het wit geklede kinderen lachten en speelden. Ze nam prachtige gebouwde huizen waar, gelegen aan paarlen stranden die langs een rivier liepen. Het viel haar op, dat alles zuiver was, zonder stof of vuil. Er was geen zon, alleen een rozig-gouden licht, dat leek op het licht van een zonsondergang in de zomer. Haar eerder overleden zwager leidde haar door een rivier. Ook onder water kon ze ademen en praten. De zwager legde haar uit, dat het water het vuil van het aardse leven afwast. Ze kwam in marmeren huizen en herkende er kinderen en volwassenen, die overleden waren. Ze zag kinderen bloemen plukken, terwijl ze zongen: "Oma komt, oma komt!..." Beste lezer(es), zo zeker dat jij ook eens zult sterven, zo zeker is er leven na de dood. Het viel Rebecca op dat er in de hemel geen zon was. Dat dit echt zo is kun je ook lezen in de bijbel, en wel in Openbaringen 22:5 daar staat: Er zal geen nacht meer zijn. Zij zullen geen lamp nodig hebben en ook het licht van de zon niet, omdat de Here God hun licht zal geven. En zij zullen voor altijd regeren. En in Openbaringen 21:23 daar staat: De stad had geen zon- of maanlicht nodig, want zij werd verlicht door de schittering van God en het Lam is haar lamp. Tot zover. Het Lam dat voor al jou zonden is geslacht is hier Jezus Christus. Alleen door Hem nu in jou leven te vragen en Zijn wil te doen, geeft jou straks ook het recht om in die schitterende stad van God voor altijd en eeuwig te mogen wonen. En reken maar, saai is het er totaal niet... NAAR AFL.21 JEZUS 2 
| |
