| Marvin Ford beschrijft de lichtstad, die hij tijdens zijn meer dan een half uur dood-zijn bezocht, uitvoerig. Enkele sekonden na zijn overlijden zag hij de prachtigste stad, die hij ooit gezien had, met miljoenen lichtjes. De stad was symmetrisch ontworpen als een soort kubus, waarvan elke zijde zo'n 1500 mijl lang was. Op grote afstanden waren er poorten. Elke poort was uit één gigantische parel gemaakt. De muren waren van jaspis, hun fundamenten waren met juwelen bezet. De gouden straten waren zo glad als glas. Dwars erdoorheen kon Ford in de diepte zijn lichaam in het ziekenhuis zien liggen, alsof het ziekenhuis geen dak had. In de stad nam hij geurende bloemen en vruchten waar, raakte hij zuilen en woningen aan en luisterde hij naar vokale en instrumentale muziek van koren en orkesten. Nergens in de stad waren er schaduwen. Vanuit het stadscentrum scheen een verblindend wit licht met daaromheen een regenboog in op aarde onbekende kleuren. In de stad bevonden zich rivieren, parken met vijvers, vogels en dieren. De nederlandse mevrouw V. verloor tijdens het bombardement op Rotterdam haar bewustzijn. Dertig jaar later vertelt ze over het prachtige landschap in de fraaiste pasteltinten, dat ze toen zag en over het gezang en de muziek, die ze hoorde. De heer K. uit Zeist verteld wat hij na zijn hartinfarkt ervoer. Hij wist zich op een weg, die door groene bossen liep. Nog lang na terugkeer in het leven vond hij alle aardse kleuren afschuwelijk. Mevrouw B. die op de grens van de dood had gelegen, sprak erna over prachtige groene tuinen met veel bloemen, vogels en heldere beekjes met fijne witte hekjes eromheen. Mevrouw Margaret Bell kreeg na een operatie een hartstoring. Door schemering heen voelde ze zich naar en door een prachtige, gigantische muur zweven. Ze wist zich in de hemel. Alles was in een gouden licht gehuld. Ze zag er groene dalen, witte en rose albasten huizen en daarboven een kolossaal gebouw. Daarna werd ze naar haar lichaam teruggestuurd. Nadat Alice Parker in 1944 aan de komplikaties van een galblaasoperatie was overleden, voelde ze zich omhoog zweven tot waar ze de liefelijke geur van rozen en seringen kon ruiken. Ze hoorde er zachte harpmuziek... Beste lezer(es), zo zeker dat jij ook eens zult sterven, zo zeker is er leven na de dood. Deze overtuiging dat er leven na de dood is, is niet de wens van onze gedachte, maar een door God ingegeven zekerheid. Deze aarde is niet jou blijvende woning en iedereen weet dat. Toch leven de meeste mensen zo alsof ze hier voor altijd zullen blijven. Ze verzamelen zich veel geld en goederen om zich voor nu en later gelukkig en veilig te voelen. Maar in Markus 8:36 daar zegt Jezus tegen jou: Wat heb je eraan om alle schatten van de wereld (het tijdelijke) te bezitten en jou ziel gaat vervolgens verloren in de eeuwigheid... Klik hier als je niet weet wat je moet doen om in de hemel te komen, of als je geen zekerheid hebt over jou eeuwige bestemming... NAAR AFL.20 KINDEREN 
| |
