| Dokter Ritchie, die zijn ervaring als militair beschrijft, vertelt over zijn ontmoeting het volgende: 'In dat wanhopige moment (toen hij ontdekt had dat hij gestorven was) begon het kamertje zich met licht te vullen. Ik zeg 'licht', maar er bestaat in onze taal geen woord om die intense straling te beschrijven. Maar ik moet proberen om er woorden voor te vinden, omdat, hoe onbegrijpelijk de ervaring ook voor mijn verstand was, het sindsdien elk moment van mijn leven heeft beďnvloed. Het licht dat de kamer binnenkwam was Christus. Ik wist dat, omdat er een gedachte diep in mij werd gelegd: Je bent in de tegenwoordigheid van de Zoon van God. Ik heb Hem 'licht' genoemd, maar ik had ook 'liefde' kunnen zeggen, want de kamer werd overstroomd, doordrongen, verlicht door de meest totale mededogen, dat ik ooit gevoeld heb. Het was een tegenwoordigheid, zo vertroostend, zo vreugdevol, zo allesbevredigend, dat ik mezelf wel voor altijd in het wonder ervan had willen verliezen. Maar er was ook iets anders in de kamer aanwezig. Mét de aanwezigheid van Christus, gelijktijdig ermee, al moet ik het na elkaar vertellen, was ook elke episode van mijn leven binnengekomen. Daar waren ze: elke gebeurtenis, elke gedachte, en elk gesprek, even tastbaar als een serie foto's. Er was geen eerst en geen laatst. Ze kwamen tegelijkertijd en gaven antwoord op de ene vraag: 'Wat heb je met je tijd op aarde gedaan?' Bezorgd keek ik naar de scénes voor me: school, gezin, padvinderij, een nogal gewone jeugd, maar in het licht van de Tegenwoordigheid leek het een onbelangrijk bestaan. Ik zocht mijn gedachten af naar goede daden. 'Vertelde je iemand over Mij?' kwam de vraag. "Daar had ik geen tijd voor", antwoorde ik. "Ik was het van plan en toen gebeurde dit. Ik ben te jong om te sterven." 'Niemand', zo klonk het onuitsprekelijk vriendelijk, 'is te jong om te sterven.' De Heer Godkin, die bij een gasexplosie ernstig verbrand was, zag in zijn ziekenhuiskamer een lichtvlak, dat de helft ervan vulde. In dit vlak bevond zich een geestelijk wezen. Het zien van dit wezen gaf Godkin zondebesef en leidde hem tot het beleiden van zonde. Een stem zei tegen hem: 'Kom.' Godkin beschrijft, hoe hij zich daarna in het paradijs bevond en ontdekte, dat het licht uitstraalde van Jezus het hele deel van de hemel, dat paradijs wordt genoemd, vulde... Beste lezer(es), zo zeker dat jij ook eens zult sterven, zo zeker is er leven na de dood. Daar kun je nu al achter komen door Jezus Christus in jou leven te vragen. De Heilige Geest (Jezus) komt dan in je wonen en Hij zal jou dan overtuigen van zonde, waarheid en gerechtigheid. (Joh. 16:8) De bijbel zegt dan dat Gods Geest getuigd tegenover jou geest dat je een kind van God bent geworden. (Romeinen 8:16) Dit alleen ervaar je pas wanneer jij je bekeerd tot Jezus die voor al jou zonden gestorven is aan het kruis. Wacht daar niet te lang mee, want de ziel van de mens die leeft zonder zondebesef en zonder Jezus, zal nooit na de dood het licht van de hemel kunnen verdragen omdat zijn zonden dan niet vergeven zijn. Roep Jezus dan vandaag nog aan, want het kan met jou leven plotseling afgelopen zijn... 
| |
