| Het eerste, wat velen berichten, is de ervaring, dat zij hun lichaam verlaten, erop neerkijken en ook zien wat artsen, verpleegsters of familieleden in de sterf- of operatiekamer zeggen of doen. Sommigen vertellen, dat ze daarna de kamer verlieten. Anderen voelen zich meteen ver van de aarde verwijderd. Een getuigenis: Onder plaatselijke verdoving werd de predikantsvrouw Julia Ruopp aan haar keel geopereerd. De artsen vroegen haar om te blijven spreken en zingen, zodat ze de stembanden makkelijk konden lokaliseren. Terwijl ze dat deed, ontdekte ze plotseling, tot haar verbazing, dat ze zichzelf van boven af kon zien liggen en ook de groep, die rond de operatietafel met haar lichaam bezig was, kon waarnemen. Ze hoorde hoe een zuster verschrikt uitriep: "Dokter, haar pols verdwijnt." Dat zulke getuigenissen talrijk zijn, konstateert ook de bekende onderzoekster van stervensprocessen mevrouw Elisabeth Kübler Ross. In een interview met de Chicago Tribune zegt ze: "De meeste patiënten vertelden, dat ze een paar voet boven hun lichaam zweefden en naar de pogingen hen tot leven terug te brengen keken. Ze konden naderhand precies beschrijven wat er gebeurde, de details van wat er werd gezegd, het komen en gaan van de redders en de ooggetuigen." Ook de arts Moody stelt vast, dat velen horen hoe de arts de dood vaststelt. Kennelijk maakt zich iets los van het lichaam, of we dit 'iets' nu ziel, geest, bewustzijn of persoon noemen, dit 'iets' kan waarnemen, denken en voelen en draagt dus de kenmerken van een persoonlijkheid, van 'iemand'. Met Hampe kan men spreken van een bewustzijnsverandering die bij de dood optreed. Pogingen van de gestorvene om artsen of familieleden iets toe te roepen, hebben geen resultaat. Sommigen vertellen later, dat ze niet precies beseften wat er gebeurde en met schrik vaststelden dat het lichaam, dat men op bed zag liggen, het eigen lichaam was. Men is verrast, dat men dwars door mensen of deuren kan heengaan en al naar wens in een oogwenk gewichtloos grote afstanden kan afleggen. Sommige spreken over een koord, draad, lint of ketting waarmee men nog met het lichaam is verbonden en zijn zich bewust, dat wanneer deze verbinding zou breken, terugkeer niet meer mogelijk is. Men zou de vergelijking kunnen trekken met de geboorte, waarbij de navelstreng nog een verbinding vormt met het moederlichaam... Beste lezer(es), zo zeker dat jij ook eens zult sterven, zo zeker is er leven na de dood. De bijbel is hier heel duidelijk in. Een text hieruit wat betrekking heeft op het koord, wat de verbinding is van de geest met het lichaam, staat in prediker 12:5b, 6a en vers 7, daar staat: 'Want de mens staat voor de deur van de dood en nadert zijn eeuwigdurend huis, terwijl de klagers over straat lopen. Ja denk in uw jonge jaren aan uw Schepper, voordat het zilveren koord van uw leven losschiet, voor de stof terugkeert naar de aarde zoals het was, en de geest terugkeert naar God, Die hem gaf.' Deze text zegt jou niet alleen iets over de onstervelijkheid van jou geest, maar laat jou ook een duidelijke waarschuwing horen voor dit aardse leven, wat je in het licht van het nieuwe testament als volgt zou kunnen zeggen: 1. Alle mensen zijn zondaren, omdat iedereen uiteindelijk dood gaat. 2. Denk na over God, die jou zo lief heeft, dat Hij Zijn enige Zoon Jezus Christus voor al jou zonden aan het kruis liet sterven en weer uit de dood liet opstaan. 3. Bekeer je hier in dit leven tot Die Jezus, door Hem in een gebed in jou hart te vragen, voordat het te laat is. Want, doe je dit niet, dan zal je voor altijd en eeuwig van God gescheiden zijn en daarom automatisch in de hel belanden. Bekeer je je wel en ga je Gods wil ontdekken in jou leven, dan zul je, wanneer het zilveren koord breekt, voor altijd en eeuwig bij Jezus in de hemel wonen, de heerlijkste plaats van het hele universum... NAAR AFL.08 ZWEVEN 
| |
